Copyright 2013-2019 - Stichting Interkerkelijk Recreatiewerk Witterzomer

Lezing I Zacharia 9, 9-10

Zo spreekt de Heer:
Jubel, dochter van Sion,
juich, dochter van Jeruzalem!
Zie, uw koning komt naar u toe,
hij is rechtvaardig en zegevierend;
hij is nederig, hij rijdt op een ezel,
op een veulen, 
het jong van een ezelin.
Ik vaag de strijdwagens weg uit Efraïm,
de paarden uit Jeruzalem;
de strijdboog wordt gebroken.
Dan kondigt hij vrede aan onder de volkeren,
en gaat zijn heerschappij van zee tot zee
en van de Rivier tot de grenzen van de aarde.

LezingII: Matteus 11, 25-30

In die tijd nam Jezus het woord:
`Ik dank U, Vader, Heer van hemel en aarde,
omdat U dit verborgen hebt
voor wijzen en verstandigen
en het onthuld hebt aan eenvoudigen.
Ja, Vader, zo hebt U het goedgevonden.
Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven.
Niemand kent de Zoon behalve de Vader,
en niemand kent de Vader behalve de Zoon,
en ieder aan wie de Zoon Hem heeft willen onthullen.
Kom allen naar Mij toe die afgemat en belast zijn,
en Ik zal u rust geven.
Neem mijn juk op en kom bij Mij in de leer,
omdat Ik zachtmoedig ben en eenvoudig van hart,
en u zult rust vinden voor uw ziel.
Want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Overweging
In de evangelielezing hoorden we Jezus spreken over het juk. Bij het horen en lezen van het woord juk moet ik meteen aan twee dingen denken. Het eerste is het liedje: “twee emmertjes water halen” en het andere is het beeld van twee zwoegende ossen, die op het land ploeteren om deze om te ploegen. Naast elkaar ingespannen met een juk over de schouders waarmee ze aan elkaar, maar ook aan de ploeg vast zitten.
Wanneer ik iets langer bij dit woord stil sta, schieten me steeds meer voorbeelden te binnen zoals: paarden voor de wagen; arbeiders die in het buitenland werkzaam zijn in mijnen en op die manier ertshoudende of goud houdende grond vanuit een graafput naar boven sjouwen; de dragers van expedities op de Himalaya; ezeltjes met hoog opgestapelde bepakking en dan van dorp naar dorp lopen.Of in eigen land:na het boodschappen doen met volle boodschappentassen naar huis lopen; de brugklassers die na de vakantie weer met hun volgeladen boekentas naar school gaan.
Al denkende sta ik dan al helemaal niet meer stil bij het woord 'juk', maar is het verschoven naar het zeulen met een zware vracht, een zware last. Een beeld dat u wellicht nog bij staat van de heenreis, hier naar Witterzomer. Waarschijnlijk heeft u ook lopen zeulen met een grote zware koffer, weekendtas of rugzak.
In het geval van een reistas, een rugzak en alle andere genoemde voorbeelden, gaat het over het verslepen van materiële zaken. In hoeverre zal Jezus in het evangelie deze materiële zaken bedoelen?Om de woorden van Jezus beter te begrijpen, is het belangrijk om zijn woorden in de juiste tijd te plaatsen. In de tijd van Jezus staat het door hem genoemde juk synoniem voor de Thora, de wet van Mozes. De religieuze voormannen, de door hem genoemde wijzen en verstandigen, gebruikten hun machtspositie om het volk, letter voor letter, de 613 voorschriften van de joodse Wet na te laten leven. Dat was een vermoeiende en moedeloos makende manier van leven. Voor de gewone mensen bijna ondoenlijk geworden, omdat de wet één doolhof was geworden van gedetailleerde regels en wetten. Jezus ergert zich hier aan. Voor hem moet het geloof niet gaan om het uitvoeren van allerhande regels, maar gaat het om de inhoud van het geloof. Om liefde, geloof en vertrouwen.
Hij zegt: “Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en eenvoudig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.”
Een oproep om het zware juk van de Thora te laten liggen en zich aan te sluiten bij het Christelijke geloof. Weg van de zware regels, maar de weg gaan van de liefde. Jezus zegt het zelf al: “ik ben zachtmoedig en eenvoudig van hart.” Bij hem zullen we rust vinden.
Het gaat dus duidelijk niet om de materiële zaken. Daarbij geloof ik ook, dat niet alleen de Thora onder de term “het zware juk” valt. Ieder mens heeft zo zijn eigen juk met lasten en zorgen die meegedragen wordt. 
Deze week hoorde ik bij het journaal dat Tijn Kolsteren is overleden. Dit was een jongen van 6 jaar met hersenstamkanker. Hij kreeg bekendheid bij de Serious Request actie van afgelopen december. Hij had zelf een actie bedacht: hij ging bij mensen voor geld nagels lakken. In eerste instantie voor de actie van het Rode Kruis en daarna kreeg de actie een vervolg. Gericht op het verzamelen van geld om verder onderzoek te kunnen doen, zodat andere kinderen met deze ziekte een grotere kans krijgen om deze te overwinnen. Voor hem zelf te laat, maar voor anderen wellicht een toekomst. Dus als kind zelf zo ziek, wetend dat je niet beter kan worden. Als ouders ben je volgens mij zo geraakt in je zijn en dan ga je toch op de bres staan om te zorgen dat anderen jouw lot bespaard blijft. Zelf een zware last en dan toch proberen die van anderen te verlichten.
Ieder mens heeft zijn eigen juk. Ieder mens ervaart zijn juk anders dan een ander wellicht zal doen. Soms kun je verbaasd staan over het juk dat een ander te dragen heeft, kun je met bewondering staan kijken naar hoe mensen met die last omgaan. Hier zijn de ouders van Tijn voor mij een voorbeeld van. Voor Jezus maakt het niet uit welke last je meedraagt. Je mag je eigen juk neerleggen, datgene dat jij als last ervaart. Jezus zegt immers: “Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan ik zal jullie rust geven.”
Voor veel mensen staat de vakantietijd synoniem voor een periode van het juk los laten. Los van het werk, van school of hobby’s. Tijd voor jezelf, je gezin, ruimte voor dat wat echt belangrijk is. Even uit de regels stappen en de balans opmaken, ontdekken wat je anders wilt doen. Bewust stil staan bij wat het leven te bieden heeft. Stil staan bij het feit dat Jezus voor ons klaar staat om ons te ondersteunen. Hij laat ons niet alleen met de zware zaken in ons leven.
Het is soms lastig om te bepalen wat je allemaal meeneemt op vakantie, of misschien wel belangrijker om te bedenken wat je allemaal thuis laat. Hoe zwaar is de last die je meeneemt. En dan gaat het niet om dat ene boek, die stapel handdoeken of die extra warme trui.
Wellicht bent u met uw zware bepakking hier aangekomen, dan wens ik u toe dat u met een lichter juk Witterzomer weer gaat verlaten. Dat u met hernieuwde kracht uw, vanouds volgeladen tas, naar huis kunt tillen.
Amen

f t g

Bijbeltekst van vandaag